پرچم لمباردی

لُمباردی، به‌ایتالیائی (Lombardia) منطقه‌ای پرجمعیت در شمال ایتالیا است. متشکل از استان‌های برگامو، برسکیا، کومو، کرمونا، لکو، لودی، میلان، مانتوا، پاویا، سوندریو و وارسه

لمباردی ۲۳٬۸۶۱ کیلومتر مربع وسعت و ۹٬۱۲۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد. مرکز آن میلان (مایلند) است. این منطقه از کوه‌های آلپ در شمال ایتالیا شروع شده و به جنوب رودخانه پو ختم می‌شود. این بخش از ایتالیا به خاطر موقعیت بسیار خوب کشاورزی و برخورداری از سدهای متعدد و نیروگاه‌های آبرسانی، موفق به جذب صنایع شده و درنتیجه یکی از مراکز مهم و ثروتمند ایتالیا است.

لمباردی در نقشه ایتالیا

 

تاریخ لمباردی

پس از سقوط امپراتوری روم غربی منطقه وسیع لمباردی مرکز پادشاهی لانگوباردها قرار گرفت و در سال (۷۷۴) تحت سلطه فرانک‌ها درآمد. درسال (۹۵۱) «اتو اول» قیصر روم در پاویا لقب شاه لانگوباردها را هم پذیرفت. در قرن های ۱۱ و ۱۲ میلادی شهرها استقلال خود را به‌دست آورده و با اتحاد خود و جنگ علیه اشتاوفر، تحت رهبری «میلان» به ایجاد شهرهای متحده لمباردی موفق شدند. از تاریخ (۱۵۳۵) این منطقه تحت تملک اسپانیا قرار گرفت. درسال (۱۷۱۴) تحت نفوذ اطریش و (۱۷۹۷) به اشغال فرانسه درآمد. کنگره وین، لمباردی را به‌عنوان بخشی از پادشاهی لمباردی- ونیزی، متعلق به‌اطریش اعلام نمود و در سال (۱۸۵۹) به‌پادشاهی ساردنی - پیمونت تعلق گرفت.